En zo is het begonnen...

Het begon eigenlijk allemaal al in 1973. Twee actieve dames (Bouman en Korenhof) probeerden, met een schoolschrift onder de arm, zoveel mogelijk namen te verzamelen van mensen die wel lid wilden worden van een nog op te richten tennisvereniging. Het resultaat van die actie was in ieder geval wel dat door het Gemeentebestuur alvast een ‘post op de begroting' werd opgenomen om de allereerste kosten te dekken. Helaas is er toen verder niets uit voortgekomen. En dat terwijl er onder de zogenaamde “Rotterdammers” in Streefkerk toch heel wat mensen waren die graag hadden willen tennissen.
 
Een groepje onder hen nam het initiatief om met B & W verder te gaan praten over de mogelijkheden om een tenniscomplex in Streefkerk te realiseren. Dit groepje bestaande uit Tineke Idsinga, Piet van der Kooij, Charles Verhaegen en Joop Berendsen ging met de gemeente (B&W) een gesprek aan op 13 november 1975. Dit leverde in ieder geval de principiële bereidheid op van de Gemeente om mee te werken aan de plannen. Maar alleen op voorwaarde dat er een tennisvereniging zou worden opgericht die levensvatbaar was.
 
Er werd besloten om door middel van een heuse enquête onder alle Streefkerkers de meningen te peilen. De groep was ondertussen uitgebreid met Rob Hensels, Adri Konijnenburg en Joop van Toorn. Nadat alle formulieren persoonlijk door de mensen van de initiatiefgroep waren opgehaald bleek dat 157 kandidaat-leden zich aangemeld hadden. Het resultaat werd vol trots in de tweede helft van december 1975 aan het gemeentebestuur voorgelegd. Uit deze enquête kwam eveneens naar voren dat een twaalftal kandidaat-leden bereid was in een eventueel bestuur zitting te nemen. Omdat er zo veel te doen was, denk maar eens aan het aanvragen van een Koninklijke goedkeuring, de opzet van een huishoudelijk reglement, het zoeken naar een trainer, gesprekken met het gemeentebestuur, baanreglement maken, realisatie van de banen, organisatie van de opening etc.etc werden alle taken onderverdeeld in commissies. Dit alles werd aangestuurd door het (te benoemen) bestuur, dat gezorgd had voor een vertegenwoordiger in elke commissie.
 
Ondertussen zat het gemeentebestuur ook niet stil. Vooral door de grote invloed en inzet van burgemeester Viezee werd in superkorte tijd toestemming verkregen om tot de daadwerkelijke realisatie van het tenniscomplex over te gaan. Van onschatbare waarde was echter, bij het gehele gebeuren, de medewerking van gemeentesecretaris Cees Bakker. En om de gemeente nogmaals te overtuigen van de levensvatbaarheid van de toekomstige tennisvereniging werd een geldbedrag bijeen gebracht (een tientje per kandidaat-lid), dat kon worden gebruikt als ‘startkapitaal' van de vereniging.

Gesprek met de gemeente 21 januari 1976

Op 21 januari 1976 werd opnieuw uitgebreid met de gemeente gesproken over de plannen. Aanwezig waren, behalve de Burgemeester en Wethouders, de gemeentesecretaris en een deputatie van 7 personen uit het kandidaat-bestuur. Het onderhoud was uitermate positief en plezierig. B en W. hadden de activiteiten met belangstelling gevolgd en van gemeentewege was ook al het nodige in gang gezet.
 
Er lag inmiddels een uitgewerkt plan op tafel. Maar om redenen van bodemtechnische aard werd door de gemeente op korte termijn om wijziging gevraagd. Het plan voorzag in de aanleg van 2 banen, aan het eind van de Zwanenvliet, over de Tiendweg. Zodra het gewijzigde plan bij de gemeente binnen was, zou het worden voorgelegd aan de Raad. Dan zouden ook de financiën aan de orde komen. Bij akkoord van de Raad zou de zaak worden voorgelegd aan de Provincie, die eveneens haar goedkeuring zou moeten verlenen. In het gunstigste geval zou in de zomer van dat jaar al met de aanleg kunnen worden begonnen. Met het perspectief dat er misschien dat jaar nog kon worden gespeeld.

Oprichtingsvergadering 24 februari 1976

De periode van zo'n drie maanden van voorbereiding werd afgesloten. Uiteindelijk werd ‘onze' tennisvereniging op 24 februari 1976 in de zaal van “Het wapen van Streefkerk” officieel opgericht. Als bijzondere gasten waren de wethouders van Streefkerk, een raadslid en de gemeentesecretaris present. Voorzitter Joop Berendsen liet de aanwezigen met ‘lichtbeelden' zien hoe alles in zijn werk was gegaan en waartoe dit had geleid. Het voorgestelde kandidaat-bestuur werd zonder hoofdelijke stemming aangenomen. Dit bestond uit:

Voorzitter: Joop Berendsen
1e secretaresse: Sonja Kroep
2e secretaresse: Tineke Idsinga
1e penningmeester: Jan Hille Ris Lambers
2e penningmeester: Wim Vink


Leden: Wim Bertus

Piet van der Kooij

Arie Versteeg

Joop van Toorn

De statuten en het huishoudelijk reglement werden aangenomen. Op dat moment was de tennisvereniging geboren, al had ze nog geen naam.
 
Tot zover was alles vlot verlopen. Het volgende punt dat aan de orde kwam was het inschrijfgeld en de contributies. Sommige aanwezigen hadden er bezwaar tegen dat er bij het inschrijfgeld geen verschil werd gemaakt tussen senior - en juniorleden. Na wat heen en weer gepraat werd besloten, dit verschil ook niet te gaan maken maar een maximum per gezin van f. 25,-- in te stellen.

De contributies werden: Seniorleden f.125,-- per jaar

Echtparen f.200,-- per jaar

Juniorleden f. 40,-- per jaar

Na de pauze moest worden overgegaan tot het bepalen van de naam van de jonge vereniging. De redactiecommissie had inmiddels acht ingediende voorstellen bestudeerd, ervan uitgaande dat het een serieuze naam moest worden. De keuze viel op Tennisvereniging “STREVELAND”. Aangezien deze naam door een van de, toen nog, kandidaat-bestuursleden was ingediend, werd voorgesteld de prijs van 25 gulden te geven aan de bedenker van 2e keuze : T.V. ”De vier molens” (de heer Idsinga).
 
Bij gelegenheid verklaarde het bestuur zich bewust te zijn van het feit dat, zo lang er geen koninklijke goedkeuring was, ieder bestuurslid hoofdelijk aansprakelijk was. Maar gelukkig werd kort nadien als één van de laatste verenigingen in Nederland de Koninklijke goedkeuring verkregen.

Raadsvergadering 24 maart 1976

Een volgend belangrijk moment in de ontstaansgeschiedenis was de Raadsvergadering op 24 maart 1976. Tegen acht uur zat de raadszaal van het gemeentehuis van Streefkerk tjokvol. Alle hoofdrolspelers waren er. Het publiek wachtte vol spanning op de dingen die komen zouden. Ging het door of ging het niet door. De tennisbanen stonden als punt acht op de agenda en iedereen wist dat dit het hoogtepunt of misschien wel dieptepunt van de avond zou worden.
 
Het begon allemaal heel mooi. De raadsleden waren unaniem vol lof over de wijze waarop het agendapunt van gemeentewege was voorbereid, zij prezen de voortvarendheid en de correcte wijze waarop de vereniging in zo korte tijd een feit was geworden. Maar toen kwam het ”grote ongenoegen”. Het bestuur had vanaf het allereerste begin in alle besprekingen open kaart gespeeld wat betreft het gebruik van de tennisbanen op zondag. Het wist, dat dit bij een deel van de bevolking weerstanden zou oproepen. Maar een ander, zeker niet onaanzienlijk deel van de bevolking zou er blij mee zijn. Dit was was ‘het' cruciale punt in de langdurige bespreking van agendapunt acht in de Raad.
Gelukkig bleek na rijp beraad dat uiteindelijk niemand bezwaar had tegen de tennisbanen als zodanig, in tegendeel !!! Hiermee was het dus een feit, Streefkerk zou worden verrijkt met een tennisvereniging en tennisbanen.

Sproei-installatie

Het handmatig sproeien was voor de meeste mensen niet zo'n lolletje en eigenlijk voor de kleintjes wat te zwaar. Het is echter het behoud van de banen wanneer regelmatig gesproeid wordt. Daar overdag weinig mensen tijd hadden om te gaan sproeien is het bestuur op zoek gegaan naar een sproeiinstallatie voor alle 4 de banen. Uiteindelijk is de keus gevallen op een compleet automatische sproeiinstallatie die op ieder gewenst moment van de dag of de nacht de banen kan besproeien. Dit is de kwaliteit van onze banen zeer ten goede gekomen.
En zo zaten we dan in 1991 op rozen. Verlichting en een fantastische sproeiinstallatie, wat wilde je nog meer. Ook de groundsman, Lambert Joldersma was hiermee zeer in zijn schik. Het scheelde heel veel werk en tijd die nu aan andere bezigheden besteed kon worden. Nadat Lambert Joldersma verhuisd was, heeft Mart Holleman de fakkel overgenomen en de banen optimaal in conditie gehouden. Er kan niet genoeg op gewezen worden dat dit een erg tijdrovend karwei is, dus hulde aan diegenen die zich hiervoor ingezet hebben.

Intussen hadden we ons ook verzekerd van deskundige hulp bij het in orde maken van de banen na de winterperiode . Dit is toch een vrij professioneel karwei en als dit goed gedaan is hebben we daar het hele seizoen meer dan plezier van.


Verlichting

Intussen waren we een aantal jaren verder en schrijven wij 1981. Aangezien er op die 4 banen volop kon worden getennist ging het niveau van de vereniging hard omhoog Dit was eigenlijk niet zo vreemd, want in het begin was er slechts een handvol leden dat kon tennissen. Het overgrote deel van het ledenbestand had zelfs nog nooit een racket vastgehad. Alle leden van het eerste uur kunnen zich waarschijnlijk nog de lessen herinneren van met name Wim Bertus, Iet van der Kooij en Jan Sterk. Ook de aanstelling van een echte trainer had een zeer gunstig effect op het spel.
 
Het enthousiasme was geweldig groot . In die tijd konden leden nog gewoon naar de tennisbaan gaan en er was altijd wel iemand te vinden om mee te spelen. Of je werd met nog een zojuist aangekomen lid uitgenodigd om een dubbel te spelen. Omdat de meeste mensen toch het liefste s'avonds wilden spelen kwam de gedachte aan verlichting voor baan 1 en 2 op. Het leek een geweldige luxe om tot ‘s avonds laat te kunnen spelen. Vooral als het een warme dag was geweest was het heerlijk op de banen. Alleen waren de kosten voor verlichting eigenlijk nog niet op te brengen.
 
Het bestuur toog aan het werk en vormde een werkgroep onder aanvoering van Freek Fredrikse, destijds bestuurslid en werkzaam bij Croon & Co in Rotterdam. De andere leden waren Ton Karstens, Ton Ferwerda, Arie Versteeg en Leo van Putten. Doordat Freek Fredrikse door zijn goede contacten de lichtinstallatie voor baan 1 en 2 voor een ongelofelijk voordelige prijs kon leveren, deskundig kon installeren en aansluiten was het probleem opgelost. Het hoefde alleen nog maar even aangelegd te worden! In twee dagen, te weten 1 en 2 juni werd gegraven en gewerkt als nooit tevoren. Een erg enthousiaste groep had zich s'morgens gemeld en toog aan het werk. Er waren eigenlijk drie dagen voor uitgetrokken om de fundering van de lichtmasten uit te graven en met bielzen e.d. een verankering te maken. Er moesten kabelgoten voor de elektrische bedrading gegraven worden enz. enz. Door de geweldige inzet van een aantal leden, waarvan sommige zelfs een vrije dag genomen hadden !!. (ja, ook dat had men er toen voor over) was het karwei in 2 dagen af. Sommige handjes hadden zowaar een begin van eelt ontwikkeld, dus daar kon ook mee gepronkt worden. Dat er de week daarna door de spierpijn iets minder fanatiek getennist werd was te verwachten. Maar er was weer iets bereikt in goede samenwerking, een prachtige zaak. Helaas is het tegenwoordig, om allerlei redenen, heel moeilijk om leden over de streep te trekken om zich in te zetten voor de vereniging. Hopelijk trekt dat weer bij en blijven wij in staat om met de eigen mensen veel voor elkaar te brengen.
van links naar rechts: Freek Fredrikse, Henk Molendijk, Ida Molendijk, Pleunie van Putten en Leo van Putten
 
Maar “O” wat waren we trots. Daar er zonder Freek zeker nog lange tijd geen verlichting zou zijn gekomen mocht hij als dank de installatie officieel in gebruik stellen. Het leek wel een wonder toen de verlichting aanging. Eigenlijk werd angstig gedacht dat nu het hele dorp wel zonder stroom zou zitten. Maar Freek had zijn werk fantastisch gedaan.Vanaf nu konden de harde werkers dus ‘s avonds na het eten nog geruime tijd een balletje slaan. Dit kwam de levendigheid op het tennispark in de avonduren duidelijk zeer ten goede.

Uitbreiding naar vier banen

Het ledental bleef de eerste tijd gestaag stijgen. Daarom waren er al mensen die voorzichtig de gedachte opperden om te denken aan een uitbreiding met nog eens twee banen. Op dat moment werd er reeds gesproken over een eventuele samenvoeging van onze gemeente met de buurgemeenten. Wat het ook nu weer zeer slagvaardige gemeentebestuur ertoe bracht om de realisatie van deze twee banen zo snel mogelijk tot stand te brengen zodat dit nog geheel onder eigen regie kon gebeuren. Het zou wel eens heel wat moeilijker kunnen worden als wij eenmaal samen waren gegaan met de andere gemeenten Het ledental was weliswaar nog niet zo hoog dat wij zondermeer een uitbreiding moesten maar er zat zo veel leven in de vereniging dat het er uiteindelijk toch van gekomen zou zijn. Na die uitbreiding was het tenniscomplex ‘kompleet' en voldoende op de toekomst voorbereid, zodat er verdere plannen konden worden gemaakt. Zoals voor het aanbrengen van verlichting en later een automatische sproeiinstallatieHet ledental bleef de eerste tijd gestaag stijgen. Daarom waren er al mensen die voorzichtig de gedachte opperden om te denken aan een uitbreiding met nog eens twee banen. Op dat moment werd er reeds gesproken over een eventuele samenvoeging van onze gemeente met de buurgemeenten. Wat het ook nu weer zeer slagvaardige gemeentebestuur ertoe bracht om de realisatie van deze twee banen zo snel mogelijk tot stand te brengen zodat dit nog geheel onder eigen regie kon gebeuren. Het zou wel eens heel wat moeilijker kunnen worden als wij eenmaal samen waren gegaan met de andere gemeenten Het ledental was weliswaar nog niet zo hoog dat wij zondermeer een uitbreiding moesten maar er zat zo veel leven in de vereniging dat het er uiteindelijk toch van gekomen zou zijn. Na die uitbreiding was het tenniscomplex ‘kompleet' en voldoende op de toekomst voorbereid, zodat er verdere plannen konden worden gemaakt. Zoals voor het aanbrengen van verlichting en later een automatische sproeiinstallatie

Toernooien

In het bestaan van de tennisvereniging zijn al heel wat toernooien, zowel onderling als open, georganiseerd.
Ook hele belangrijke toernooien waarbij punten te behalen waren voor de officiële KNLTB ranglijst. De voorzitter in die dagen, Zweitze de Vries, heeft jarenlang een door de KNLTB erkend toernooi voor zowel junioren als senioren georganiseerd met de hulp van diverse leden uit de vereniging. De deelnemers kwamen uit het hele land. In die tijd heeft de TV Streveland een behoorlijke bekendheid gekregen, zeker in de regio.

De huidige open toernooien worden dan ook nog steeds door een groot aantal “oud gedienden” bezocht. Veel mensen komen graag naar Streefkerk en verheugen zich er ieder jaar weer op. Voor hen is het een “must”.. Dat dit allemaal verschrikkelijk veel werk geeft aan de organiserende leden hoeft hier geen betoog. Gelukkig worden zij door de bezoekers erg gewaardeerd voor hun inspanningen. Dit blijkt zonder meer uit de hartelijke begroetingen wanneer zij zich na een jaar weer melden. Tevens geeft het voor de eigen leden alle gelegenheid om zich met de buitenwacht te meten.


Officiele opening van de tennisbanen

Op 14 augustus vond de officiële opening van het complex plaats. De feestcommissie had een prachtig plan samengesteld. Het weer was stralend, een straf windje liet de vlaggen vrolijk wapperen. Kramen waren opgesteld om het een en ander aan te kunnen bieden zoals verfrissingen en dergelijke. Langs de weg stonden versieringen die van de oranjevereniging geleend waren, wat het geheel een erg feestelijke aanblik gaf. Helaas was de weg de dag ervoor nog geasfalteerd waardoor de versieringen ineens ‘zwarte voeten' gekregen hadden. Onder aanvoering van Rob Kosten is dit allemaal nog net op tijd overgeschilderd.
 
Terwijl onze roemruchte O.K.K. al musicerend door het dorp marcheerde, gevolgd door een praalwagen waarop nog maar eens even duidelijk het doel van deze middag gesteld was, werden de genodigden per busje naar de tennisbanen gebracht. Die zagen er bepaald feestelijk uit, want er was veel aan gedaan om alles wat toch erg nieuw en kaal was een beetje aan te kleden.


Toespraak Burgemeester Viezee tijdens de officiële opening
 
Om kwart voor drie begon het feest. Heel veel mensen waren gekomen om de opening mee te maken. Joop Berendsen, de voorzitter van T.V. Streveland had woorden van dank aan velen. Toen nodigde hij de burgemeester uit de attributen, waarmee de opening moest worden verricht te aanvaarden. Het geduld van de aanwezigen werd echter nog even op de proef gesteld, omdat ook de heer Viezee nog het nodige wilde zeggen. De burgemeester was in het nog jonge verleden van onze vereniging gedoken en hij had het gemeentearchief geraadpleegd. Hij kwam dan ook met cijfers en getallen naar voren, waar geen speld tussen te krijgen was. Ook vergeleek hij onze vereniging en alles waar het nu omging, met een sprookje. Er was eens……… We weten allemaal, dat de meeste sprookjes te mooi zijn om waar te zijn. Ons sprookje was gewoon alleen maar mooi en daarom kon dat wel ‘echt' waar worden.
 
Na zijn toespraak sloeg de eerste burger van Streefkerk op bewonderenswaardige wijze de bal door een symbolische deur en opende door het verrichten van deze daad de banen. Onder luid gejuich stegen feestelijke ballonnen omhoog (Ton Laarhoven zat in de deur verdekt opgesteld en liet de ballonnen los). O.K.K. speelde weer als vanouds en het feest was compleet. Er waren nog een vijftal sprekers, die ons allemaal wilden feliciteren. Zij onderstreepten hun hartelijke woorden met cadeautjes waarmee we uiteraard erg blij waren. De laatste spreker bood ons een clubvlag aan met het embleem van de vereniging erop. Kennelijk had men op iets dergelijks gerekend, want de vlag kon onmiddellijk na het uitpakken gehesen worden aan de enige nog lege vlaggenmast, tussen het fiere roodwitblauw en het Streefkerkse dundoek.
 
De handeling werd nu verplaatst naar het clubhuis, dat weliswaar nog niet helemaal voltooid was, maar toch al een waardig onderkomen bood aan de genodigden, die werden voorzien van een drankje en een hapje om te toasten op het welzijn van de vereniging. Daarbinnen ontstond langzaam maar zeker een sfeer, als ging het om een bruiloftsreceptie. Het was er zeer gezellig.
Rondom de banen was ook genoeg te doen. Aan kraampjes werden drankjes en versnaperingen verkocht. Men ontmoette elkaar of keek naar een tennisdemonstratie, verzorgd door de dames Iet van der Kooij en Riet Moreu, terwijl Wim Bertus het geheel van commentaar voorzag.
Iet van der Kooij en Riet Moreu na afloop van de demonstratiewedstrijd
 
Tegen vier uur betraden Eddy Pieters Graafland en ons lid Jan Sterk baan 1 om te laten zien hoe tennis er uitziet als het bittere ernst is. De beide heren maakten het elkaar niet gemakkelijk, maar waar er twee spelen kan er maar één winnen. Deze keer was het Eddy P.G.,
Het programma rond de opening van de banen werd spectaculair besloten met vriendschappelijke wedstrijden op twee banen door vertegenwoordigers van tennisverenigingen uit gemeenten in de buurt van Streefkerk. Op baan 1 speelde Nieuw-Lekkerland tegen Nieuwpoort, op baan 2 Ottoland tegen Zwijndrecht.
Het was over zessen, toen de laatste belangstellenden huiswaarts keerden. Er kon worden teruggezien op een fijne middag, een waardige bekroning op de vele, vele dagen hard werken van de leden van met name de feestcommissie en de technische commissie. Een waardige start van het beoefenen van de tennissport in Streefkerk.

Voor de opening

Op vrijdag 2 juli 1976 werden de banen in aanwezigheid van burgemeester Viezee en secretaris Cees Bakker gedeeltelijk opgeleverd. De hoofdaannemer trakteerde hierna op een borrel bij het café van Den Butter. Precies 127 dagen na de oprichtingsvergadering kon er op twee banen worden gespeeld. Hulde aan de gemeente die zo slagvaardig was en zulke onambtelijk snelle daden had verricht.

De allereerste dagen met links de “kantine”


De Kantine

In het begin bestond de “kantine” uit een verrijdbare schaftkeet die normaal bij bestratingwerkzaamheden gebruikt werd. Echter, één van onze leden (Arie Versteeg) had op het terrein van P.Smit jr. een keet van Rietschoten & Houwens zien staan die overcompleet was. Toen bij navraag bleek dat het geheel ( 6 x 14 meter) maar f.1.300,00 excl. BTW hoefde op te brengen was na een grondige inspectie de koop snel beslecht. Het gemeentebestuur bleek direct bereid medewerking te verlenen om tot een snelle plaatsing te komen.

De opbouw van de houten kantine

De technische commissie toog aan het werk en in een mum van tijd waren zaken als vervoer, meetapparatuur e.d. geregeld. Een struikelblok leek nog dat met de aannemer overlegd moest worden of hij bereid was een zandbed aan te leggen (kosten ca. f 1000,-- / f.1.500,00) De aannemer, Fa Molhoek uit Sleeuwijk was niet alleen bereid ons te helpen, hij bood het geheel aan namens zijn Firma en verzorgde het ook nog dezelfde dag. Over medewerking gesproken.!!! Drie avonden met gemiddeld 10 man van 6 uur tot half twaalf hard werken bleken nodig om het gebouw af te breken en naar Streefkerk te transporteren. Ondertussen was gezorgd voor een septictank en – door toeval – voor de inrichting van ons clubhuis. Een kantine die overbodig geworden was, leverde ons ineens 48 stoelen, 12 tafels, bestek, serviesgoed, keukenkasten voor een klein bedrag. Dit dankzij Rob Hensels. Om toch enkele klussers van het eerste uur te noemen komen hier wat namen: Adrie, Arie, Jan, Ton, Wim, Piet, Bram, Joop, Jan en vele anderen. Ondertussen was er, met hulp van enthousiaste dames, voor gordijnen en verdere aankleding gezorgd. Helaas lukte het voor de opening van het complex niet om de behuizing rond te hebben. Op dat moment was alleen de opbouw klaar en het sanitair nog niet op orde. Vandaar dat besloten werd de eerste festiviteiten te verplaatsen naar “Café het Centrum” van Piet Meerkerk. En dat is me het avondje wel geworden.



Burgemeester Viezee, Gemeentesecretaris Cees Bakker ,Wethouder Booy, Eddy P.G., Riek Konijnenburg de heer en mevr. Moerland en anderen.


Een nieuw echt stenen clubhuis

Er was bij de bouw van het houten clubhuis reeds rekening mee gehouden dat er ooit toch nog wel eens een stenen gebouw zou moeten komen. Daarom was het houten clubhuis een heel stuk naar achteren opgebouwd, waardoor er zonder problemen met de nieuwbouw op de juiste plaats (de huidige dus) begonnen zou kunnen worden.
 
Aangezien op een zondag in die periode een toernooi zou worden gespeeld en er zoals gebruikelijk een prijsuitreiking zou volgen, leek het geen gek idee om de toenmalige wethouder Arie Pieter de Ruiter daarvoor te benaderen. Hij had namelijk ook ‘sportzaken' in zijn portefeuille. En na zijn huldiging van de winnaars kon er wellicht informeel wat worden gesproken over de nieuwbouw.
Prijsuitreiking door de wethouder van sportzaken Arie Pieter de Ruiter
 
De wethouder deed de prijsuitreiking weer op de van hem bekende enthousiaste wijze. Het toeval wilde dat Arie, in gesprek met een van de aanwezigen, zelf al constateerde dat de vloer toch wel slecht aan het worden was. Dit werd onmiddellijk door iedereen die het hoorde bevestigd. En natuurlijk werd de wethouder gelijk op de hoogte gesteld van het feit dat de vereniging graag over een nieuw clubhuis wilde beschikken. Maar dat het geld daarvoor helaas ontbrak. Dat de houten keet aan zijn einde was bleek maar al te duidelijk.
Arie gaf aan dat het belangrijk was om zo gauw mogelijk, het liefst nog de eerstvolgende maandag, een plan en tekening voor het clubhuis bij hem in te dienen. Dan zou hij dat aan de raadscommissie voorleggen. De totstandkoming van Liesveld zat er nu echt aan te komen en er was een overlegcommissie die op dat moment moest beslissen over investeringen die in de samen te voegen gemeenten gedaan werden. Ogenblikkelijk werd Adri Konijnenburg in stelling gebracht, die het toch maar even wist waar te maken dat maandag de tekeningen voor het nieuwe clubhuis bij de wethouder lagen.
 
Hierna werden de ambtelijke molens in werking gesteld en werd door de gemeente besloten een casco neer te zetten. Er werd van de leden en de vereniging nog aardig wat gevraagd aan zelfwerkzaamheid, maar zoals eerder gezegd was daar in die tijd niet zo'n groot tekort aan. Al dient het gezegd te worden dat ook toen al vaak dezelfde mensen waren die paraat stonden als er wat gedaan moest worden.
De eerste palen gaan de grond in
 
De ruwbouw werd door de aannemer gedaan, al het andere werk op de zaterdagen en door de week door een enthousiaste groep leden. Bijvoorbeeld, de dakbedekking moest door ons aangebracht worden, er moest sanitair geplaatst worden, ramen gezet, geverfd worden ,een bar gemetseld worden en noem maar op.

Opening nieuwe clubhuis

Op zaterdag 4 april 1987 werd het nieuwe clubhuis geopend door de toenmalige burgemeester de Groot Hij werd hierbij terzijde gestaan door de toenmalige voorzitter Zweitze de Vries. In aanwezigheid van een groot aantal toeschouwers en de plaatselijke pers werd door het openen van de deur door burgemeester de Groot de voltooiing van het clubgebouw een feit.

Aan de inrichting van het clubhuis werd grote aandacht besteed. Riek Konijnenburg vervaardigde speciaal voor de tennisvereniging een drieluik wat nog steeds boven de bank hangt en niet meer weg te denken is.
 
Wat eigenlijk nog gemist werd was verwarming en daarom werd besloten om te kijken naar mogelijkheden om een verwarminginstallatie aan te leggen. Daar bij de bouw geen voorzieningen getroffen waren voor de verwarming werd uiteindelijk gekozen voor een hete lucht verwarming. Bij de aanleg van hete lucht verwarming hoefde er bijna niets verbouwd dan wel aangepast te worden. Hij nam geen plaats in op de vloer en het was relatief gauw behaaglijk in de herfst en winter, doordat er direct verwarmde lucht door het koude gebouw blies. Door de verwarming kon vanaf nu de algemene ledenvergadering weer in ons clubhuis gehouden worden. Voor de verwarming was de vergadering, die altijd in Januari gehouden wordt, bij Café het Centrum gehouden.
Feestavond bij café Het Centrum
 
Het wordt nu wel tijd om één van onze leden te noemen die veel voor de vereniging betekend heeft. Hij is dan ook niet voor niets Erelid. We bedoelen Lambert Joldersma. Evenals de meesten van ons kwam hij uit Rotterdam naar Streefkerk om van rust en uitzicht te genieten. Wat bleek echter, nog maar nauwelijks gewend aan de nieuwe plek of daar moest ineens midden in het weiland een houten clubgebouw gebouwd worden. Lambert kwam zelf polshoogte nemen of dit allemaal wel nodig was en is sinds die tijd gebleven. De eerste dag reeds maakte hij zich zeer verdienstelijk door onmiddellijk te gaan helpen met het verven van het houten clubgebouw. Later is hij jarenlang penningmeester geweest.
Maar hij heeft ook gedurende heel lange tijd de banen in orde gehouden. Dat was echt een erg intensieve baan die Lambert bijvoorbeeld zaterdag s' morgens heel vroeg reeds op de banen deed zijn om die in gereedheid te brengen voor ofwel een toernooi ofwel de voorjaars - dan wel najaarscompetitie. Regelmatig werden we door Lambert uitgenodigd s'morgens vroeg rond 5 /6 uur op de banen te komen om mee te maken hoe prachtig het was in de polder. Maar ook door de week en in voor - en najaar was Lambert zeer actief in het baanonderhoud.

T.V. Streveland - Beneden Tiendweg 6b - 2959 BA Streefkerk - 0184 682 886 - info@tvstreveland.nl